Përgjigjja e shkurtër. Çaji i malit shqiptar dhe ai grek i përkasin të njëjtit gjini botanike (Sideritis, kryesisht S. raeseri dhe S. scardica) vendas në gëlqerorët alpinë të Ballkanit. Dallimi kryesor qëndron te terroiri dhe metoda e vjeljes: ndërsa shumë çaj grek tani kultivohet në fusha bujqësore, çaji autentik shqiptar mbetet kryesisht i vjelë i egër në maja gëlqerore mbi 1,200 metra në vargmalin e Nemerçkës dhe luginën e Vjosës, ku rrezatimi i fortë diellor nxit përqendrim më të lartë të polifenoleve mbrojtëse.
Botanika e Përbashkët Ballkanike: Gjinia Sideritis
Në të gjithë Ballkanin, çaji i malit njihet si çaj mali në Shqipëri dhe tsai tou vounou në Greqi. Të dyja i referohen llojeve të gjinisë Sideritis (nga greqishtja 'sideros' - hekur). Në Shqipërinë e Jugut rriten llojet më të vlerësuara: Sideritis raeseri dhe Sideritis scardica.
Terroiri Alpin dhe Vjelja me Dorë
Bima e egër që rritet mbi 1,200 metra lartësi përballet me kushte të vështira klimatike, gjë që e bën atë të prodhojë më shumë vajra esencialë dhe antioksidantë natyralë. Vjelja bëhet me dorë, duke këputur vetëm majat e lulëzuara dhe duke ruajtur rrënjët për vitin pasardhës.
